บทกลอนสอนใจ EP.8

แม้ดำน้ำ ลึกสุดหยั่ง ดั่งมัจฉา บินขึ้นฟ้า สูงเท่า เหล่าปักษี แม้เดชมาก หลากฤทธิ์ มหิทธี ก็ยังหนี ไม่พ้น ผลแห่งกรรม

แม้ดำน้ำ ลึกสุดหยั่ง ดั่งมัจฉา บินขึ้นฟ้า สูงเท่า เหล่าปักษี แม้เดชมาก หลากฤทธิ์ มหิทธี ก็ยังหนี ไม่พ้น ผลแห่งกรรม

ไม่มีรัก หัวใจ ไม่มีโทษ ไม่มีรัก ไม่มีโกรธ ใจสดใส ไม่มีรัก ความเขลา บางเบาไป ไม่มีรัก หัวใจ ไร้กังวล

กินบุญเก่า อย่าลืมก่อ ต่อบุญใหม่ เสริมกำไร ไว้ช่วย อำนวยหนุน บำเพ็ญทาน ศีลเพิ่ม ต่อเติมทุน สร้างยอดบุญ ภาวนา หากำไร

หลังคาเรือน มุงไม่ดี มีรูรั่ว ฝนตกทั่ว รั่วรดเรือน เปื้อนเปียกได้ หลังคาเรือน มุงดีทั่ว ไม่รั่วใด ฝนห่าใหญ่ ตกคราใด ไม่รดเรือน

ไม่จำเป็น ต้องเด่น เช่นใครเขา เพียงแค่เรา ทำให้ดี เท่าที่ไหว ไม่จำเป็น ต้องยื้อแย่ง แข่งกับใคร เท่าที่ได้ เท่าที่มี เท่านี้พอ

เกิดเป็นคน ทั้งที มีศรีศักดิ์ ต้องรู้จัก มีใจรัก ในศักดิ์ศรี หมั่นสร้างสม อบรม บ่มความดี ได้ดังนี้ ไม่เสียที ที่เป็นคน

อันชีวิต ทุกคน บนโลกนี้ ย่อมมีดี มีแย่ สุดแก้ไข มีสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ต่างกันไป จงทำใจ เรียนรู้ อยู่กับมัน

ทิ้งอดีต ที่เลวร้าย ไว้ข้างหลัง เอาความหวัง ไว้ข้างหน้า อย่ามัวท้อ ความขื่นขม ข่มมันไว้ แล้วไปต่อ เส้นชัยรอ อยู่ข้างหน้า อย่าถอดใจ

ธรรมดาของชีวิตอย่าคิดมาก มันหลายหลากมีทั้งทุกข์และสุขสม มีเริงร่ามีหงอยเหงามีเศร้าตรม มีขื่นขมมีหรรษาปะปนกัน

อันความคิดคิดดีแม้มีค่า ปล่อยเวลาล่วงไปไม่สร้างสรรค์ แม้คิดดีแค่ไหนไม่ทำมัน ความคิดนั้นก็พลันเป็นหมันไป

แม้หามิตรดีดีไม่มีแน่ ก็อย่าแลปาปมิตรจิตหยาบช้า ตัวคนเดียวเที่ยวไปในโลกา ยังดีกว่าหลงผิดคบมิตรพาล.

ถ้าโกรธแล้วสุขใจนะก็น่าโกรธ แต่กลับมีแต่โทษโกรธก่อให้ โกรธเกลียดเขาแต่เราต้องเจ็บใจ แล้วจะโกรธทำไมให้ตรองดู.